Eberhard Stauf
Garbarz Eberhard Stauf (1790-1868)
był założycielem fabryki kleju. Aż po dziś dzień jego imie zanjduje się w nazwie spólki kapitałowej Eberh. Stauf GmbH & Co. KG.

| Droga od małej warzelni kleju do nowoczesnej fabryki kleju jest skutkiem ciągle zmieniającego się otoczenia gospodarczego. Uprzemysłowienie regionu Sieger opierało się na specjalnych, naturalnych warunkach. Złoża rud umożliwiły górnictwo, jak i rozkwit budownictwa. Z kronik miasta Siegen wynika, że Johann-Jacob Stauf już w 1654 roku zajmował się garbarstwem. Również następne pokolenia uprawiały to rzemiosło. Również Eberhard Stauf był garbarzem. Wojny napoleońskie i blokada kontynentalna spowodowały napływ skór zwierzęcych z za oceanu, a to zmusiło Eberharda Staufa do stworzenia dodatkowego źródła utrzymania. Jako jeden z pierwszych w landzie Sieger Eberhard Stauf stworzył w roku 1828 fabrykę kleju, by przetwarzać odpady z swojej garbarni. Przy wytwarzaniu 100 kg skóry na podeszwy, pozostawało mu 14 kg odpadków (mięso i tłuszcz). Po za tym rzeka Weiß dostarczała potrzebnej czystej wody. Region Sieger był, aż do powstania syntetycznych klejów jednym z najważniejszych miejsc produkcji kleju. |
|||||||||
|
|||||||||
W fabryce kleju skóry musiały być oczyszczone, a następnie przechowywane w mieszance mleka i wapna do 10 tygodni. Powodowało to zmiękczenie struktury włókien. Następnie wypłukano skórę przez 48 godzin w bieżącej wodzie by pozbyć się resztek wapna. Dopiero po tym procesie następowało gotowanie by otrzymać klej. Do zagęszczonego wywaru dodawane były substancje konserwujące. A następnie wywar był przelewany do pojemników i w specjalnych chłodniach pozostawiany do zastygnięcia. Po zastygnięciu bloki galarety były wyjmowane z pojemników i krojone w poręczne tablice, które musiały schnąc w specjalnych pomieszczeniach.
|
|||||||||



Top